Anita Witzier

"Memories is een programma dat er echt toe doet"

Vertel eens iets over de tijd voordat je bij de KRO kwam werken?
“Bij de KRO werk ik nu zo’n acht jaar. Daarvoor werkte ik ondermeer bij Veronica. Naast mijn studie rechten in Utrecht was ik productie-assistent bij het Veronica-programma ‘Tineke’. Heel heftig vond ik dat. Mensen belden echt om hun hele levensverhaal te vertellen. Daar was ik eigenlijk nog veel te jong voor. Eind jaren tachtig werd ik omroepster bij Veronica. Daarbij werkte ik op de afdeling personeelszaken. Op een gegeven moment vroeg Rob Out me in de wandelgangen of ik misschien ‘Club Veronica’ wilde presenteren. Dit was een programma gemaakt en bestemd voor jongeren. Bij Veronica heb ik voor het eerst en waarschijnlijk voor het laatst een eigen kantoor gehad. Er volgden in de meer dan tien jaar bij Veronica een reeks programma’s als: ‘Summertime’, ‘Veronica reisgids’, ‘Lucky Lotto Live’, ‘De 100.000 Guldenshow’, ‘Oh wat ben je mooi’, ‘Nationale Teleloterij’, ‘Veronica Goes'…”

En toen kwam je bij de KRO... 
“In 1996 was ik voor mijn gevoel klaar bij Veronica. Op dat moment kwam de KRO met een heel leuk idee voor een show en vroeg mij om deze te gaan presenteren. Het was de ‘Aso-show’. Vanaf 1997 werd ik presentatrice van ‘Memories’ dat ik tot op de dag van vandaag met veel plezier presenteer. Hierna ‘Hints’ en de taalquiz ‘Tien voor taal’ en ‘Niet geschikt voor uitzending’ en een aantal eenmalige shows. Ook begin ik elk moment samen met Fons de Poel en Bas van Putten met het nieuwe consumentenprogramma 'Boemerang'. Daarbij doe ik soms presentaties in het land en schrijf ik een column voor het blad 'Margriet'.”

Wat is de KRO voor jou?
“Ik ben niet naar de KRO overgestapt vanwege hun katholieke denkbeelden, want zelf ben ik protestants opgevoed. De KRO kwam gewoon op het goede moment met een leuk idee naar mij toe, maar het zegt natuurlijk wel iets waarom je zo lang bij een omroep blijft. De KRO staat middenin de maatschappij en heeft oog voor de ontwikkelingen. Ook wil de KRO verbinden. Hun slogan ‘het gevoel dat je wilt delen’ zegt genoeg. Daarbij komt dat ik samenwerk met een leuke club mensen waar ik me heel gelukkig bij voel.”

Wat is je in al die jaren Memories het meest bijgebleven?
“Met Memories ben ik van mening dat we een programma maken dat er echt toe doet. Het doet iets met de mensen die een geliefde vinden of zoeken, maar het doet ook iets met mij. Door het programma zie ik de dingen meer in perspectief en doe ik veel meer aan zelfreflectie. Eén van de verhalen die het meeste indruk op mij hebben gemaakt, is de reis die ik maakte samen met een overlevende van concentratiekamp Auschwitz. De vrouw had in het kamp afscheid moeten nemen van haar moeder, broertjes en zusjes, maar ze ontmoette er ook haar toenmalige vriend. De barakken van het kamp waar het extreem koud was, illustreerden op overweldigende wijze het verhaal van de vrouw en de ontmoeting die ze daar had met de man die ze al zo lang niet had gezien. En dan staat het verhaal van Jannie en taxichauffeur Diego nog in mijn geheugen gegrift. Ook dat greep me ontzettend aan omdat de liefde ervan af spatte.”

Waar kijk je zelf zoal naar?
“‘Six Feet Under’ vind ik geweldig. Het is een compleet nieuw soort drama. Absurdistisch, maar toch realistisch. Ik wil ook nog even kwijt dat ik ‘Kiest u maar’ van de KRO ook heel goed bedacht vindt. Het is een zeer treffende vertaling van de KRO tien beloften-campagne.”

Noem één van de tien KRO beloftes. En welke past het beste bij jou?
“’Ik wil leven!’, omdat het voor mij uitdrukt dat je je bewust bent van het ultieme geschenk dat je hebt gekregen, namelijk het leven zelf.”